Η προσωποποίηση της ασέβειας (στο όνοµα της ανάπτυξης)

Μεγάλη Εβδοµάδα 2013

Χτες το βράδυ έµαθα δύο πράγµατα που δεν γνώριζα, κι ένιωσα ντροπή που δεν τα γνώριζα. Και για αυτό θέλω, ιδίως αυτές τις µέρες που κοπάζει η κακοφωνία των «αγορών» και επικρατεί µια κάποια κατάνυξη, να µοιραστώ αυτά που έµαθα, και τις τύψεις για την έως τώρα άγνοιά µου,  µαζί σας.

Το πρώτο αφορά την πιο αρχαία προσωπογραφία. Την αρχαιότερη απεικόνιση ανθρώπινου προσώπου που διασώζεται ακέραια, πολύχρωµη,  πανέµορφη, ζωγραφισµένη σε βράχο µε διαστάσεις πάνω από ένα τετραγωνικό µέτρο. Η ηλικία της ξεπερνά τα τριάντα χιλιάδες χρόνια. Και να ήταν µόνο αυτό! Δεν είναι µόνο µία. Πρόκειται για χιλιάδες (!) τέτοιες προσωπογραφίες, άλλες µικρότερες σε µέγεθος, άλλες µεγαλύτερες, όλες τους µεγάλου κάλλους, η κάθε µία τους αποτύπωση της ιστορίας της ανθρώπινης µορφής και του ανθρώπινουφαντασιακού όσον αφορά την µορφή των προγόνων, του «άλλου», του «εαυτού» µας.

Τα αριστουργήµατα αυτά, όπως έµαθα µόλις χτες, βρίσκονται στο ΑκροτήριBurrup, στο βόρειο-ανατολικό µέρος τηςΑυστραλίας, το οποίο κατοικείται εδώ και σαράντα µε πενήντα χιλιάδες χρόνια από τους ίδιους ανθρώπους – οι οποίοι πριν από χιλιετίες έφτασαν στηνΑυστραλία έχοντας διαβεί τα ρηχά νερά του πελάγους µεταξύ Ινδονησίας και Αυστραλίας, πριν λιώσουν οι πάγοι και τα νερά βαθύνουν. Έτσι, αφού τα νερά βάθυναν και η µετανάστευση προς τηνΑυστραλία σταµάτησε, µέχρις που κατέφτασαν οιΕυρωπαίοι τον 18^ο αιώνα, οι άνθρωποι αυτοί είχαν χιλιάδες χρόνια καιρό για να µάθουν να ζουν αρµονικά µε την πανέµορφη εκείνη γωνιά τηςΑυστραλίας και να αναπτύξουν την τέχνη της προσωπογραφίας. Οι δεκάδες χιλιάδες ζωγραφιών (µεγάλης µάλιστα διάστασης) που άφησαν πίσω τους αποτελούν το µοναδικό, συνεχές,  αρχείο απεικόνισης ανθρώπων καιφύσης παγκοσµίως. Απεικονίζουν όχι µόνο την ανθρώπινη µορφή αλλά και ζώα που σήµερα έχουν εξαφανιστεί,  όνειρα και µύθους, ακόµα και τα ιστιοφόρα τωνΕυρωπαίων που οι ιθαγενείς έβλεπαν να περνούν από τις θάλασσές τους. Αποτελούν, υπό µία έννοια, κάτι αντίστοιχο µε µια εικαστική σύµπτυξη τουΛούβρου και της ΠαλαιάςΔιαθήκης σε ένα τεράστιο εικαστικό, ιστορικό, αρχαιολογικό πάρκο.

Το δεύτερο που έµαθα, για το οποίο ντρέποµαι ακόµα πιο πολύ, είναι ότι αυτές οι πολύτιµες προσωπογραφίες, αυτό το πλούσιο αρχείο τηςανθρωπότητας, καταστρέφονται καθηµερινά από µπουλντόζες εταιρείας φυσικού αερίου που τις συνθλίβουν στο διάβα τους προς τα σηµεία εξόρυξης, µετατρέποντάς τες σε άµορφα µπάζα µε τα οποίαφτιάχνουν…  χωµατόδροµους για να περνούν οι νταλίκες και τα εξορυκτικά µηχανήµατα της εταιρείας. Μάλιστα αναγνώστη. Στον βωµό της «ανάπτυξης» οι αδυσώπητες µηχανές µιας πάµπλουτης εταιρείας µε γιγάντια δύναµη και µυαλό κατσαρίδας λιώνουν, καταστρέφουν, ποδοπατούν, µετατρέπουν σε µπάζα αυτόν τον θησαυρό. Κι εµείς δεν γνωρίζουµε τίποτα. Φαντάζεστε µια αντίστοιχη εταιρεία να πολτοποιεί τα µοναστήρια τουΆγιου Όρους,  τον αρχαιολογικό χώρο στις Μυκήνες, το Stonehenge τηςΑγγλίας και το Λούβρο; Να τα µετατρέπει σε µπάζα πάνω από τα οποία να περνούν οι νταλίκες της; Θα είχε ξεσηκωθεί η υφήλιος.

Αναρωτήθηκα γιατί δεν τα γνώριζα όλα αυτά. Η απάντηση δεν µε ξάφνιασε, καθώς µου θύµισε «δικές µας» καταστάσεις. Η Οµοσπονδιακή Κυβέρνηση τηςΑυστραλίας είναι αλυσοδεµένη µε τα συµφέροντα αυτών των εταιρειών εξόρυξης, καθώς τα έσοδα από τα ορυχεία, το αέριο και τις πετραιολοπηγές είναι ο µόνος λόγος που ηΑυστραλία δεν έχει υποστεί τις συνέπειες τηςΚρίσης. Παράλληλα, οι διευθυντές της εν λόγω εταιρείας είναι, παράλληλα, µέλη των διοικητικών συµβουλίων των (λίγων) µεγάλων εφηµερίδων και καναλιών τηςΔ. Αυστραλίας αλλά και της χώρας συνολικά. Οι ίδιοι άνθρωποι που αφήνουν τους δηµοσιογράφους τους να καταδικάζουν τους Ταλιµπάν για την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονοµιάς τουΑφγανιστάν, συγκαλύπτουν ενεργά το πολιτιστικό ολοκαύτωµα της εταιρείας τους στην ίδια τους την χώρα.

Ας διαδώσουµε τα νέα αυτής της µέγιστης ύβρης. Καλό Πάσχα.

http://varoufakis.files.wordpress.com