Α. Παπαχελάς: Έχουμε εδώ στο στούντιο τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης τον κ. Βενιζέλο. Καλησπέρα κ. Βενιζέλο.
Α. Παπαχελάς: Μαζί μου ο Μπάμπης Παπαδημητρίου ως συνήθως συνταξιδιώτης σε αυτές τις συζητήσεις περί οικονομικής κρίσης που δεν λένε να σταματήσουν. Να σας ρωτήσω εγώ με αφορμή την συνέντευξη της κας Clinton, έχετε την αίσθηση ότι πραγματικά οι Αμερικάνοι παρασκηνιακά προσπαθούν να βοηθήσουν την Ελλάδα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή και γιατί;
Α. Παπαχελάς: Πρακτικά, όμως, από πλευράς επενδύσεων ή από πλευράς της αγοράς των ομολόγων, υπάρχει κάτι το οποίο μπορούν να κάνουν οι Αμερικάνοι, ή κάνουν οι Αμερικάνοι;
Μπορούν, όμως, να κάνουν πάρα πολλά πράγματα στον τομέα της πραγματικής οικονομίας, υπάρχει διάθεση και ήταν ένα από τα αντικείμενα που συζητήσαμε, γιατί εμείς έχουμε ένα ανοιχτό κατάλογο αποκρατικοποιήσεων. Έχουμε επίσης διαμορφώσει ή διαμορφώνουμε με μεγάλη προσπάθεια κάποιες επενδυτικές ευκαιρίες, πρέπει να έρθουν επιχειρήσεις και κεφάλαια και όχι μόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση από την Ευρωζώνη, αλλά και από άλλες χώρες.
Έχω στείλει και μια επιστολή προς τους ομολόγους μου που τους καλώ να ενθαρρύνουν την επιχειρηματική κοινότητα της χώρας τους να μετάσχει στα προγράμματα αυτά γιατί δεν αρκεί να υπάρχει μόνο προσφορά, πρέπει να υπάρχει και ζήτηση για να λειτουργήσει η αγορά με διαφάνεια και ανταγωνιστικότητα.
Μπ. Παπαδημητρίου: Σε κάθε περίπτωση, όμως, για να έρθουν κεφάλαια για να επενδυθούν, χρειάζεται και το κόστος του χρήματος και οι προοπτικές να είναι εξασφαλισμένες. Κόστος χρήματος πιο χαμηλό από το σημερινό και προοπτικές εξασφαλισμένες. Στο κόστος του χρήματος όμως το εμπόδιό μας είναι η διαχείριση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Άρα, με ποια σειρά θα λυθούν τα προβλήματα;
Α. Παπαχελάς: Απλώς, όλοι λένε ότι μέχρι να φύγει ο συστημικός κίνδυνος δεν θα έρθουν να επενδύσουν, αυτό είναι το βασικό που λένε.
Μπ. Παπαδημητρίου: Ούκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος!
Αυτό έγινε κοινή συνείδηση και στο Eurogroup. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας αντιλαμβάνονται πάρα πολύ καλά πως χωρίς επεμβάσεις στον τομέα των επενδύσεων, στον τομέα της ανάπτυξης δεν θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε τους στόχους μας και αυτό ήταν και το αντικείμενο της συνάντησής μου με τον κ. Schäuble στο Βερολίνο.
Μπ. Παπαδημητρίου: Μύθος ή όχι πρέπει να λέμε τα πράγματα και παρακαλώ για την απάντησή σας. Πολλοί πιστεύουν ότι όλη αυτή η κρίση τελικώς είτε είναι φτιαγμένη, είτε καταλήγει στο να μας πάρουν πράγματα. Άρα η ερώτηση είναι: τι θέλουν οι Αμερικάνοι από εμάς; Θέλουν να πάρουν την ενέργεια; Έχουν στο μάτι τα πετρέλαιά μας ή το αέριο; Τι συζητήσατε; Δεν θα είναι καλύτερα να το αποκαλύψετε να μας πείτε όλη τη συζήτηση;
Από εκεί και πέρα βεβαίως όταν έχεις μια διαδικασία αποκρατικοποίησης, σημασία έχει η νομιμότητα, η διαφάνεια, ο ελεύθερος ανταγωνισμός. Και εμείς θέλουμε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα για το δημόσιο Ταμείο, αλλά και για τις προοπτικές ανάπτυξης του ενεργειακού τομέα. Γιατί είναι ένας τομέας που μπορεί να δώσει απασχόληση και που μπορεί να δώσει ώθηση στην ανάπτυξή μας, δηλαδή να βελτιώσει το ίδιο το ΑΕΠ της χώρας.
Α. Παπαχελάς: Κύριε Αντιπρόεδρε όπως ξέρετε την Πέμπτη έχουμε μια Σύνοδο Κορυφής. Υποτίθεται ότι μέχρι τότε πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία, η αυτή φόρμουλα εν πάση περιπτώσει για το ελληνικό χρέος. Είχαμε όλοι και η κοινή γνώμη είχε την αίσθηση την περασμένη εβδομάδα όταν άρχισε αυτή η κουβέντα και από εσάς και από τον Πρωθυπουργό γύρω από την επιλεκτική χρεοκοπία …
Α. Παπαχελάς: Υπάρχει μια πολύ ωραία αρθρογραφία του Ανδρέα Πετρουλάκη αύριο σχετική.
Α. Παπαχελάς: Παρ' όλα αυτά αυτό σημαίνει ότι για 2-3 εβδομάδες βρίσκεται σε μια βαθμίδα χρεοκοπίας.
Α. Παπαχελάς: Αυτό το έχουμε καταλάβει αλλά το μεγάλο πρόβλημα από ό,τι αντιλαμβάνομαι είναι πρώτον ότι δεν ξέρει κανείς πόσο θα κρατήσει αυτό...
Το θέμα λοιπόν ήταν η κρίση στην Ευρωζώνη η κρίση του ευρώ, η επίθεση στην καρδιά του ευρώ μέσω Ιταλίας και η Ελλάδα και τους είπα -και το καταλαβαίνουν όλοι αυτό- ότι η Ελλάδα είναι ένα εργαστήριο, στο οποίο δοκιμάζεται η αντοχή των υλικών της Ευρωζώνης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Επίσης, είπαμε ότι η προστασία της Ελλάδας είναι μια αυτοπροστασία της Ευρωζώνης και αυτό έγινε αντιληπτό. Και για πρώτη φορά μπήκε σε μια απόφαση θεσμικού οργάνου της Ευρωζώνης όλος αυτός ο κατάλογος θεμάτων: ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε με πιο ευέλικτο τρόπο το EFSF, το Ταμείο Εγγυήσεων και Ασφάλειας που λειτουργεί προσωρινά έως το 2013, που εγκαθίσταται ο νέος μηχανισμός, ο οριστικός, το ESM.
Μιλήσαμε για ελάφρυνση του χρέους, μιλήσαμε για μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, για χαμηλότερα επιτόκια, για μικρότερο κόστος εξυπηρέτησης, για δυνατότητα επαναγοράς χρέους, όλα μπήκαν στο τραπέζι και στην απόφαση και όλα πρέπει να διερευνηθούν.
Α. Παπαχελάς: Όπως βέβαια μπήκε και αυτό που ήθελαν οι Γερμανοί που είναι το ένα κομμάτι του βάρους να το πάρουν οι ιδιώτες.
Α. Παπαχελάς: Μπήκε με πολύ καθαρό τρόπο πια.
Μπ. Παπαδημητρίου: Αν μου επιτρέπετε, μπήκε από το Μάρτιο που το δέχτηκε ο Πρωθυπουργός σε εκείνο το σύμφωνο.
Μπ. Παπαδημητρίου: Διαφωνώ. Προκύπτει από το σύμφωνο ότι στην τελευταία και μόνο περίπτωση όταν όλα τα άλλα δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν τότε ενδεχομένως οι ιδιώτες θα κληθούν να συμμετάσχουν.
Μπ. Παπαδημητρίου: Εδώ τώρα το φέρατε πολύ πιο νωρίς.
Μπ. Παπαδημητρίου: Σύμφωνοι.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει πει καθαρά ότι “εγώ δεν θέλω πειραματισμούς, θέλω λύσεις οι οποίες είναι απλές”. Από την άλλη μεριά θέλουμε καλές σχέσεις με τα κράτη-μέλη, διότι μετέχουμε τα κράτη-μέλη στο κεντρικό ρεύμα, άρα όταν βλέπουμε όλα τα κράτη-μέλη σχεδόν να θέλουν κάτι, εμείς δεν μπορούμε να είμαστε αποσυνάγωγοι. Πρέπει όμως να υπάρχουν δυο απαράβατοι όροι: πρώτον, να καλύπτονται οι δανειακές ανάγκες της χώρας χωρίς προβλήματα, άρα πρέπει όλα αυτά να τελειώσουν προ της 15ης Σεπτεμβρίου που πρέπει να πάρουμε μια επόμενη μεγάλη δόση και δεύτερον, θέλουμε να είναι διασφαλισμένη η ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Αυτή διασφαλίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αλλιώς, πρέπει να τη διασφαλίσετε ή από το EFSF ή από το Ευρωσύστημα συνολικά. Διότι το Ευρωσύστημα δεν είναι μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι και οι κεντρικές Τράπεζες των 17 μελών. Και με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κάτι που κάνει η ίδια η Κεντρική Τράπεζα στη Φρανκφούρτη, μπορεί να αναθέσει να το κάνει και η Κεντρική Τράπεζα ενός κράτους–μέλους, εν προκειμένω η Τράπεζα της Ελλάδας.
Αλλά, γίνεται μια παρεξήγηση σκόπιμη και κυρίως από τον κ. Σαμαρά από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, ότι η Ελλάδα έχει δεχτεί την ιστορία αυτή του selective default. Δεν έχουμε δεχτεί τίποτε. Εμείς ζητούμε βιωσιμότητα χρέους για να αναπνεύσουμε, να ελαφρυνθεί η ελληνική οικονομία και τις δυο εγγυήσεις που σας είπα. Και αυτό έχει καταστεί σαφές και είναι μέσα στα θεμέλια της απόφασης του Eurogroup της 11ης Ιουλίου.
Α. Παπαχελάς: Απλώς, για να μην μπλέξουμε τον κόσμο και να εξηγήσουμε το που βρισκόμαστε …
Α. Παπαχελάς: Πάντως, πρέπει να σας πω ότι ο κ. Smaghi, που είναι ο επόμενος κεντρικός τραπεζίτης της Ευρώπης, σε μια δήλωση που έκανε σήμερα πριν από λίγο, λέει με πάρα πολύ καθαρό τρόπο ότι εάν πάμε σε μια λύση συμμετοχής των ιδιωτών στο θέμα του χρέους, τότε θα καταρρεύσουν ευρωπαϊκές τράπεζες και κυρίως ελληνικές. Αυτή είναι η δήλωσή του.
Α. Παπαχελάς: Αυτό το οποίο ακούμε για παράδειγμα ότι μπορεί να μπει κάποιος φόρος στις τράπεζες, που από εκεί να αντληθούν τα χρήματα.
Α. Παπαχελάς: Προφανώς αν και κυρίως είναι μια βορειο-ευρωπαϊκή συζήτηση.
Μπ. Παπαδημητρίου: Φοβάμαι ότι οι τράπεζες αν τις ρωτήσετε -παρ' όλο που εγώ εδώ δεν τις εκπροσωπώ αλλά από ό,τι μαθαίνω- είναι πολύ δυσαρεστημένες με αυτή την προοπτική της έμμεσης ή όπως θέλετε πείτε την, συμμετοχή τους. Διότι εμπιστεύτηκαν το ελληνικό κράτος μάλιστα καθ’ υπερβολή, σχεδόν όλες οι ελληνικές άλλες περισσότερο άλλες λιγότερο.
Μπ. Παπαδημητρίου: Αγοράζοντας ομόλογα με τα λεφτά τα δικά μας των αποταμιευτών, εν πάση περιπτώσει, φοβούνται λοιπόν τώρα ότι αν εσείς συμφωνήσετε σε μια αλλαγή της τιμολόγησης των ομολόγων, θα χρειαστεί να βρεθούν με ζημιές.
Α. Παπαχελάς: Να σας πω δυο πράγματα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους ομόλογα περίπου 40 δις μέχρι την κρίσιμη ημερομηνία του 2004 …
Μπ. Παπαδημητρίου: Και καμιά 25ριά τα ασφαλιστικά Ταμεία.
Το αν θα γράψουν στα βιβλία τους ζημίες, δεν εξαρτάται από το αν θα μετάσχουν σε ένα σχήμα συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Εξαρτάται πλέον από το πώς θα ενεργήσουν οι διεθνείς εκτιμητικές εταιρείες, διότι μπορεί οι ζημίες αυτές να πρέπει να εγγραφούν, είτε υπάρξει το περιβόητο psi είτε όχι. Δηλαδή, είτε μετάσχουν σε ένα σχήμα, όπως είχε συζητηθεί σε διάφορους κύκλους, είτε όχι, δηλαδή ακόμη και αν πάμε στη λύση της φορολόγησης που γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μπορεί να χρειαστεί να γραφτούν κάποιες ζημίες. Διότι είναι θέμα λογιστικού διακανονισμού και πρακτικής σε διεθνές επίπεδο.
Α. Παπαχελάς: Να μείνουμε λίγο στο πού είμαστε σήμερα. Είμαστε κοντά σε μια συμφωνία;
Α. Παπαχελάς: Άρα εσείς δεν δίνετε καμία πιθανότητα στο να πάμε την Πέμπτη και να υπάρξει μια γενική πολιτική απόφαση, χωρίς πρακτική λύση; Τι θα σήμαινε αυτό;
Κύριε Παπαχελά και κύριε Παπαδημητρίου η Ελλάδα έχει το 2% του χρέους της Ευρωζώνης. Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία έχουν το 6%. Η Ιταλία από μόνη της έχει το 25%, η Ισπανία από μόνη της έχει το 8,5%. Εκεί που μιλούσαμε για την Ελλάδα, για το 2% του δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης, τώρα μιλάμε για το 40% του δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης και για το περίπου 35% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Μιλάμε για άλλη τάξη μεγέθους.
Α. Παπαχελάς: Να σας κάνω μια αφελή ερώτηση;
Μπ. Παπαδημητρίου: Αφελής είναι και η δικιά μου πάντως.
Α. Παπαχελάς: Να κάνω εγώ την πρώτη αφελή ερώτηση, η οποία είναι: Αν λοιπόν όντως είναι το 2% -και εννοείται, αυτά είναι τα νούμερα, το ξέρω και δεν διαφωνώ με αυτό, άλλο θέλω να πω- σε αυτή την περίπτωση το θεωρείτε τελείως απίθανο κάποια στιγμή οι Γερμανοί να πουν ότι βάζουμε στην άκρη την Ελλάδα γιατί είναι ένα μικρό νούμερο και γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να καταφέρει να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της και λύνουμε το υπόλοιπο πρόβλημα που είναι το σοβαρό μας πρόβλημα;
Α. Παπαχελάς: Ότι υποτιμήθηκαν οι επιπτώσεις;
Μπ. Παπαδημητρίου: Άρα, είναι η δύναμή μας, όπως είπατε -την ίδια αφελή ερώτηση έχουμε όλοι πλέον- άρα τότε καλύτερα να καθίσουμε όπως είμαστε, δε χρειάζεται να βιαστούμε και πολύ με το μεσοπρόθεσμο, θα μπορούμε συνεχώς…
Μπ. Παπαδημητρίου: Συνεχώς να τους εκβιάζουμε ή πείτε το όπως θέλετε εσείς.
Α. Παπαχελάς: Αυτό λέει μέρος της πλατείας, το ξέρετε πολύ καλά και γι΄ αυτό πρέπει να συζητηθεί αυτό.
Δηλαδή, η ψήφιση του μεσοπροθέσμου προγράμματος και η ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου, άλλαξε το κλίμα. Το γεγονός ότι διορίσαμε εμπρόθεσμα και σε κλίμα συναίνεσης με την Αντιπολίτευση το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, έπαιξε πάρα πολύ μεγάλο ρόλο. Το γεγονός ότι καταθέσαμε τώρα έναν νέο νόμο που λύνει πολλά προβλήματα και προχωράει στην εφαρμογή του μεσοπροθέσμου, παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Και βεβαίως αυτά δεν αφορούν μόνο τα δυσάρεστα, αυτά για τα οποία πραγματικά ο καθένας εκφράζει τη λύπη του, γιατί κανείς δε θέλει να μειώνει εισοδήματα, να μειώνει συντάξεις, αλλά από την άλλη χρειάζεται εκλογίκευση και χρειάζεται να βλέπουμε το γενικό συμφέρον, τα μακροοικονομικά μεγέθη.
Ο κάθε πολίτης, η κάθε οικογένεια, ο κάθε άνθρωπος που νοιώθει την ανάγκη να διαμαρτυρηθεί βλέπει -και ορθά- τη δική του κατάσταση, το εισόδημά του, τις προοπτικές του, την ανεργία του, την ανεργία του παιδιού του, το γεγονός ότι σπούδασε το παιδί και δε βρίσκει δουλειά. Αυτό όλο είναι σεβαστό απολύτως, αλλά πρέπει να βλέπουμε το γενικό επίπεδο, πρέπει να βλέπουμε τη χώρα, γιατί αν η χώρα πάει καλά όλοι θα ξαναπάμε καλά.
Ξέρετε τι λέει ο κ. Trichet σε κάθε συνεδρίαση του Eurogroup; Λέει το εξής επιχείρημα: “Ξέρετε κύριοι Υπουργοί τι έχει συμβεί στην Ελλάδα; Τα 10 προηγούμενα χρόνια αυξήθηκαν οι μέσοι μισθοί στο δημόσιο τομέα 120%”.
Α. Παπαχελάς: Τα τελευταία τρία χρόνια δηλαδή.
Γι΄ αυτό τι έχουμε βάλει στο Μνημόνιο; Έχουμε βάλει στο Μνημόνιο, σε συνεννόηση με την τρόικα, ότι πρέπει να ψηφίσουμε τώρα το νέο Εθνικό Φορολογικό Σύστημα, να αποκαταστήσουμε τα αναπτυξιακά και κοινωνικά χαρακτηριστικά της φορολογικής νομοθεσίας, να φύγουμε από την προχειρότητα και την αποσπασματική θεώρηση των πραγμάτων, αρκεί το αποτέλεσμα το δημοσιονομικό να είναι σταθερό, αρκεί οι αριθμοί να είναι δεδομένοι.
Η εσωτερική κατανομή μπορεί να γίνει πιο δίκαιη, πιο λογική, πιο αναπτυξιακή, πιο ευαίσθητη, με μέτρα όμως τα οποία είναι ελεγμένα, τα οποία είναι συμφωνημένα, όχι δηλαδή με ταχυδακτυλουργίες.
Α. Παπαχελάς: Το επόμενο ερώτημα είναι, πέρα από τις μειώσεις των μισθών πως θα κόψετε τις δαπάνες στο κράτος; Για παράδειγμα σήμερα διάβασα ότι ενώ καταργείτε 25 οργανισμούς από ότι κατάλαβα δεν πρόκειται να απολυθεί κανείς από τους εργαζόμενους εκεί, ούτε να υπάρξει εργασιακή εφεδρεία.
Α. Παπαχελάς: Δηλαδή για τους υπαλλήλους αυτών των 25 οργανισμών;
Α. Παπαχελάς: Ωραία, για να το καταλάβω, το δημοσιονομικό όφελος από το κλείσιμο αυτών των 25 οργανισμών ποιο θα είναι;
Γιατί ξέρετε, η τρόικα θα ξαναέρθει στις 16 Αυγούστου και στις 16 Αυγούστου θα έχουμε μόλις ένα μήνα από την κρίσιμη ημέρα των ταμειακών αναγκών που είναι η 15η Σεπτεμβρίου, γιατί πρέπει να πάρουμε ξανά χρήματα από το δάνειο ή από τη βοήθεια, προκειμένου να έχουμε το ταμείο σε επάρκεια στις 15 Σεπτεμβρίου.
Α. Παπαχελάς: Πέστε μου κάτι, γιατί το έχω ακούσει από πολλούς και νομίζω και ο Μπάμπης το έχει επιβεβαιώσει. Έχουν ήδη φαγωθεί τα χρήματα της 5ης δόσης; Ισχύει αυτό;
Μπ. Παπαδημητρίου: Αν έχουν χρησιμοποιηθεί.
Α. Παπαχελάς: Ότι έχουν χρησιμοποιηθεί, πέρα από την αποπληρωμή προφανώς των ομολόγων, για τις δαπάνες του κράτους κι ότι ζούμε ουσιαστικά από διάφορα έντοκα τα οποία επανεκδίδονται.
Μπ. Παπαδημητρίου: Πάντως, και η αγωνία που δείχνετε για την επόμενη δόση δείχνει ότι χωρίς εκείνη απόθεμα άλλο δεν έχουμε.
Α. Παπαχελάς: Το θέμα είναι το πόσο έξω έχουμε πέσει βεβαίως στους στόχους και το πόσα λείπουν.
Α. Παπαχελάς: Δεν το κατάλαβα, απλώς λέω ότι αυτό στο λεγόμενο cash flow δημιουργεί ένα πρόβλημα προφανώς το ότι πέσαμε έξω.
Α. Παπαχελάς: Αυτό το αντιλαμβάνομαι, ναι.
Μπ. Παπαδημητρίου: Ναι, αλλά μου επιτρέπετε; Ο Αλέξης λέει κάτι πολύ πρακτικό: ότι αφού πέσατε έξω ως Κυβέρνηση, πέσατε έξω στο ρυθμό με τον οποίον θα κινούντο τα πράγματα, άρα τα ελλείμματα είναι μεγαλύτερα κι ενώ η δόση είχε σχεδιαστεί από το αρχικό μνημόνιο και δεν έχει αλλάξει.
Μπ. Παπαδημητρίου: Ναι, αλλά τα διορθωτικά δεν έχετε ξεκινήσει καλά-καλά να τα παίρνετε, άρα το Σεπτέμβρη θα βρεθείτε προφανώς με μία ανισορροπία.
Μπ. Παπαδημητρίου: Ποια είναι η απόδοσή τους μέχρι το Σεπτέμβριο;
Α. Παπαχελάς: Λοιπόν, για να εξηγήσουμε λίγο στον κόσμο το τι θα γίνει από δω και πέρα. Ας πούμε λοιπόν ότι την Πέμπτη έχουμε μία συμφωνία γι΄ αυτό το θέμα του χρέους.
Αυτό θα ασκήσει πολύ μεγάλη επιρροή. Η παραμικρή πράξη συναίνεσης, ασκεί θετική επιρροή και ελαφρύνει το βάρος που κουβαλάει ο κάθε Έλληνας πολίτης και κάθε πράξη διαφωνίας και αντιπαράθεσης χαλάει το κλίμα και τελικά λειτουργεί εις βάρος της οικονομίας και εις βάρος του πολίτη.
Μπ. Παπαδημητρίου: Πώς το φαντάζεστε αυτό; Είπατε και στην ανακοίνωσή σας σήμερα απαντώντας στον Σαμαρά “να διαπραγματευθούμε από κοινού με τους εταίρους και πιστωτές μας και με το διεθνές τραπεζικό σύστημα”. Πώς φαντάζεστε δηλαδή τον εαυτό σας, τον κ. Τσίπρα, την κα Παπαρήγα, τον κ. Σαμαρά, να μπαίνετε στο αεροπλάνο να πηγαίνετε στις Βρυξέλες και να συζητάτε με κάποιους; Δεν είναι λίγο αιθεροβάμων ένας παρόμοιος συλλογισμός;
Ο κ. Σαμαράς κανονικά θα έπρεπε και θα μπορούσε -και ελπίζω ότι θα το κάνει- να επικοινωνήσει με όλους αυτούς και να τους μεταφέρει την επίσημη ελληνική θέση γύρω από το θέμα αυτό, ακόμη και στο πλαίσιο του Συμβουλίου θα μπορούσε να έρθει..
Μπ. Παπαδημητρίου: Δημοσίως έχει πει ότι έχει παρέμβει σε αυτή την κατεύθυνση.
Υπάρχουν κυβερνήσεις, όπως είναι για παράδειγμα η Φινλανδική, στις οποίες μετέχουν έξι κόμματα. Υπάρχουν κυβερνήσεις συμμαχικές, υπάρχουν κυβερνήσεις υπηρεσιακές, υπάρχουν κυβερνήσεις μειοψηφίας, υπάρχουν κυβερνήσεις στα πρόθυρα εκλογών. Γιατί δεν μπορούμε εμείς να εμφανιστούμε όλοι μαζί, χωρίς να πάμε σε άλλο κυβερνητικό σχήμα;
Η έντιμη συνεργασία Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης σε μια στιγμή μεγάλης κρίσης, σε μια στιγμή οριακή, είναι κάτι που το έχει ανάγκη ο τόπος και που το θέλουν οι πολίτες.
Α. Παπαχελάς: Λοιπόν, θέλω λίγο να πάμε στο πρακτικό κομμάτι. Ας πούμε ότι υπάρχει αυτή η φόρμουλα, εν πάση περιπτώσει, η οποία συμφωνείται την Πέμπτη. Εν συνεχεία, υποθέτω ότι αυτή θα προχωρήσει και θα τελειώσει μέχρι κάποια στιγμή τον Αύγουστο, έτσι δεν είναι;
Α. Παπαχελάς: Ωραία, πάμε λοιπόν μετά στις 15 Σεπτεμβρίου, όπου πρέπει να πάρουμε..
Α. Παπαχελάς: Πρέπει να πάρουμε την έκτη δόση, σωστά;
Α. Παπαχελάς: Και πρέπει ταυτοχρόνως να υπάρξει μια δεύτερη δανειακή σύμβαση, για να πάρουμε άλλο ένα πακέτο χρημάτων.
Α. Παπαχελάς: Εγώ, για να καταλάβω ένα πράγμα, για να είμαστε σαφείς...
Α. Παπαχελάς: Το ερώτημα, λοιπόν, το οποίο είναι μια αγαπημένη μας και εύκολη ερώτηση είναι: Προκειμένου να πάρουμε την έκτη δόση και προκειμένου να πάρουμε κι αυτό το δεύτερο πακέτο -να το πω έτσι- υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν άλλα μέτρα πέραν αυτών που υπάρχουν στο μεσοπρόθεσμο ή πέραν αυτού που χρειάστηκε ήδη να πάρετε για να ρεφάρετε το έλλειμμα που έχει δημιουργηθεί;
Α. Παπαχελάς: Ο κορμός ας πούμε των όρων, μάλιστα.
Α. Παπαχελάς: Ωραία, άλλα μέτρα υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί να πάρετε εκείνη την ώρα;
Λαμβάνουμε και άλλα μέτρα, τα οποία όμως δεν είναι επιβάρυνση μισθών και συντάξεων, είναι μέτρα φορολογικά, είναι μέτρα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, είναι μέτρα σύλληψης της φορολογητέας ύλης. Τέτοια μέτρα εξαγγέλλω συνεχώς και εφαρμόζουμε συνεχώς.
Α. Παπαχελάς: Μέτρα εξαγγέλλονται, κάτι πρακτικό θα δείτε όμως; Διότι δεν το έχουμε δει.
Όλα αυτά που είπαμε για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, γιατί αποκαλύπτεται ότι από τα 42 δις τα 37 δις τα οφείλουν 15.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα, στα οποία πρέπει να εστιαστεί ο έλεγχος και άρα υπάρχει μία δύναμη κρούσης που θα ασχοληθεί και με ιδιωτική συμμετοχή με αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα.
Αυτά όλα θέλουμε να αποδώσουν και θα αποδώσουν αποτέλεσμα. Πρέπει να φτάσουμε στο προϋπολογισμένο ποσό εσόδων και πρέπει να σας πω εδώ ότι πάντα το δεύτερο εξάμηνο είναι πιο καλό από το πρώτο εξάμηνο σε κάθε οικονομικό έτος.
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Α. Παπαχελάς: Ξέρετε, ένα πράγμα το οποίο ήθελα να σας ρωτήσω γιατί καθώς σας άκουγα πριν μου έκανε εντύπωση. Λέτε, για παράδειγμα, ότι πρέπει να είναι πιο αναπτυξιακή η πολιτική που θα ακολουθήσει η Κυβέρνηση. Έχετε επίσης πει ότι χρειάζεται κάποια στιγμή να δείτε το θέμα της μείωσης της φορολογίας. Λέτε επίσης ότι η αδυναμία μας είναι η δύναμη μας. Όλα αυτά –ξέρετε- μου θυμίζουν πάρα πολύ έντονα την επιχειρηματολογία του Αντώνη Σαμαρά και αναρωτιέμαι κατά πόσο δεν είναι μια δικαίωση πολιτική σε ένα κομμάτι του κόσμου εν πάση περιπτώσει, η αναγνώριση αυτού του πράγματος.
Προφανώς ο κ. Σαμαράς σε αυτά που λέει, λέει και πάρα πολλά πράγματα με τα οποία συμφωνούμε. Και αυτό θα ήταν και η βάση της συναίνεσης και η βάση της σύμπραξης και της συστράτευσης.
Α. Παπαχελάς: Να σας ρωτήσω αλλιώς.
Α. Παπαχελάς: Υποτίθεται ότι αυτό που λέει ο κ. Σαμαράς είναι ότι υπήρχε μια κυβέρνηση η οποία ξέχασε την ανάπτυξη για ένα μεγάλο διάστημα.
Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η αντίληψη που επικρατεί διεθνώς -δεν λέω αν είναι σωστή ή λάθος, πάντως αυτή επικρατεί διεθνώς ως μονόδρομος- είναι ότι όταν εφαρμόζεις μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και ανασυγκρότησης και όταν έχεις πρωτογενή πλεονάσματα και όταν μειώνεις το χρέος, διαμορφώνεις και τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη. Γιατί φτηναίνει το χρήμα και γιατί η αγορά λειτουργεί με έναν πιο δημιουργικό και φιλικό τρόπο.
Α. Παπαχελάς: Απλώς υποθέτω ότι ο αντίλογος είναι εδώ πέρα ότι δεν είχαμε μια πραγματική προσπάθεια να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα. Διότι πέρα από τις περικοπές μισθών και συντάξεων δεν υπήρξε πραγματική περικοπή δαπανών του κράτους.
Α. Παπαχελάς: Πάνε σε ανθρώπους, βεβαίως.
Βεβαίως, από την άλλη μεριά ένα μικρότερο κράτος, ένα έξυπνο κράτος, ένα λειτουργικό κράτος, τελικά απελευθερώνει δυνάμεις της αγοράς. Ξέρετε, το διοικητικό κόστος στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ μεγάλο. Υπολογίζεται σε περίπου 10% του ΑΕΠ. Το κόστος της γραφειοκρατίας, των διαδικασιών.
Η διαρθρωτική σπατάλη, λέει ο ΟΟΣΑ -δηλαδή όχι η σπατάλη λόγω κακοδιαχείρισης, όχι η σπατάλη της παρανομίας, αλλά η σπατάλη η οποία υπάρχει θεσμικά, μέσα στις διαδικασίες και μέσα στις αγκυλώσεις- είναι 30%. Δηλαδή έχουμε μειωμένη απόδοση κατά 30% της δημόσιας δαπάνης, επειδή έχουμε αυτή την αγκύλωση. Αυτά είναι που πρέπει να φτιάξουμε τώρα.
Α. Παπαχελάς: Το πιο μεγάλο λάθος που κάνατε σαν κυβέρνηση μέχρι τώρα πιστεύετε;
Α. Παπαχελάς: Πάντως από ό,τι θυμάμαι και επί κυβερνήσεως Καραμανλή το ίδιο συνέβαινε αν θυμάμαι καλά.
Α. Παπαχελάς: Επί κυβερνήσεως Καραμανλή το ίδιο γινόταν. Αν θυμάμαι καλά ο κ. Καραμανλής φώναξε τους πολιτικούς αρχηγούς, τους εξέθεσε τα νούμερα, τους είπε το πρόβλημα και ουδείς ενδιαφέρθηκε.
Ξέρετε, το 2008 έφταναν μέτρα Α. Το 2009 θέλαμε μέτρα Α3. Το 2009 τον Οκτώβριο μετά τις εκλογές θέλαμε μέτρα Α10. Γεωμετρικά είχε εξελιχθεί το πράγμα. Άρα, αν τώρα κάνουμε κάποια πράγματα, δεν θα χρειαστεί να κάνουμε πολύ περισσότερα αργότερα.
Α. Παπαχελάς: Με αυτό που λέτε βεβαίως παραδεχόσαστε ότι υπάρχει και μια μεγάλη ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης γιατί δεν πήρε τα σωστά μέτρα το 2009 και ήταν σε έναν άλλο πλανήτη.
Α. Παπαχελάς: Κάτι μαθαίνουμε από αυτό πάντως.
Ας κοιτάξουμε λίγο μπροστά, ας γίνουμε λίγο πιο γενναιόδωροι. Το πολιτικό σύστημα και ο δημόσιος βίος γενικά πέραν της πολιτικής, γιατί δεν υπάρχει μόνο η πολιτική στο δημόσιο βίο, πάσχει από έλλειψη γενναιοδωρίας.
Πρέπει να ξεπεράσουμε την απαισιοδοξία, τη μιζέρια, την αυτοταπείνωση και να δώσουμε λίγο χαμόγελο στον κόσμο και μια προοπτική, ότι υπάρχει ένα σχέδιο, ότι το χειριζόμαστε, ότι έχει αρχή, μέση και τέλος, ότι πρέπει να είμαστε ενωμένοι, να υπάρχει αλληλεγγύη, κανείς δεν πρέπει να είναι μοναχικό και εγκαταλελειμμένο θύμα της κρίσης και να προχωρήσουμε.
Μπ. Παπαδημητρίου: Κύριε Αντιπρόεδρε, μιλώντας για γενναιοδωρία, νομίζω ότι αυτοί που είναι πολύ γενναιόδωροι μαζί σας είναι βεβαίως οι κανονικοί φορολογούμενοι. Και δυστυχώς κι εσείς ως σοσιαλιστής και μοιραζόμενος αυτές τις αντιλήψεις, τους έχετε τρελάνει στη φορολογία.
Έχετε στο μυαλό σας μια προοπτική, έχετε κάτι να τους πείτε, μια υπόσχεση, ότι αν πετύχουμε κάποιους από τους στόχους του μεσοπρόθεσμου θα έρθω να μειώσω κάπως το φορολογικό βάρος της μεσαίας τάξης; Διότι εδώ ζητάτε από όσους έχουν πληρώσει φόρους να έρθουν με τις έκτακτες εισφορές με περισσότερους φόρους να σας δώσουν κι άλλα. Καμιά αντίρρηση αν είναι να σωθεί το έθνος, αλλά ένα αποτέλεσμα, μια υπόσχεση, μια ελπίδα όπως είπατε,
Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα δηλώνονται επισήμως 100 δις εισοδήματος φυσικών προσώπων. Από τα 100 δις νομίμου εισοδήματος, δηλωμένου εισοδήματος -δεν μιλάω για φοροδιαφυγή και παραοικονομία- από τα 100 δις φορολογούνται τα 30 δις. Τα 30 δις αποδίδουν 9 δις φόρο. Άρα φορολογούνται κατά μέσο όρο με 30%.
Μπ. Παπαδημητρίου: Περίπου 30%.
Και τι κινήσεις κάναμε αυτές τις λίγες εβδομάδες; Μειώσαμε …..
Μπ. Παπαδημητρίου: Δηλαδή εσείς μπορείτε να υποσχεθείτε …..
Μπ. Παπαδημητρίου: Με συγχωρείτε, μπορείτε να υποσχεθείτε ότι το 2012 στο τέλος, το 2013, να συμφωνήσουμε όμως κάπου, ότι θα κάνετε μια κίνηση;
Α. Παπαχελάς: Θα πρέπει να σας διακόψω γιατί φτάνουμε στο τέλος.
Και αυτό το κάναμε ήδη. Με το τέλος επιτηδεύματος, με καλύτερη χρήση των τεκμηρίων, με το αφορολόγητο που μειώθηκε, αλλά εξαιρώντας τους νέους έως 30 χρόνων και τους συνταξιούχους άνω των 65, με όλα τα μέτρα τα οποία ήδη λαμβάνονται.
Α. Παπαχελάς: Κύριε Βενιζέλο σας ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση.
Α. Παπαχελάς: Νομίζω θα έχουμε την ευκαιρία να την ξανακάνουμε, δεν νομίζω ότι αυτή η κρίση θα τελειώσει τώρα κοντά από ότι βλέπω. Ευχαριστώ και τον Μπάμπη Παπαδημητρίου

0 Σχόλια
Αποφύγετε τις ύβρεις για να μην αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε.Είμαστε υπέρ της ελεύθερης έκφρασης και του διαλόγου