Δέσποινα Κονταξή.

Συνέντευξη στην δημοσιογράφο - Συγραφέα Εύα Πετροπούλου - Λιανού

Η Δέσποινα Κονταξή, μια από τις πολυβραβευμένες ελληνίδες καλλιτέχνιδες, που κρατάει χαμηλούς τόνους στην προσωπικής της ζωή αλλά και στο χώρο της δουλειά της, Είναι όμως μια πολυτάλαντη γυναίκα, που χάρη σε αυτήν και το έργο της, την αγγλική απόδοση της ¨Ορέστειας "του Αισχύλου. Η θεατρική ομάδα του γνωστού σκηνοθέτη Λεωνίδα Λοιζίδη , έχει προταθεί για το Τommy. To βραβείο που απονέμεται στην καλύτερη θεατρική παρασταση.

Αυτή την περίοδο, η ¨Ορέστεια"  του Αισχύλου ,περιοδεύει στην Αμερική κι έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές.

Η κα Κονταξή ζει κι εργάζεται ως φυσιοθεραπεύτρια στην Καβάλα. Πρόσφατα παρουσίασε στην Αθήνα , την τελευταία ποιητική της συλλογή, " Η Μοναξιά του Κλινοβάτη¨,όπου περιέχει το βραβευμένο ποίημα "Τα χαμόγελα δραπέτες", γραμμένο για τους σεισμόπληκτους της L ' Aquilla. Μετά την παρουσίαση της, την συναντήσαμε και μας απάντησε στις ερωτήσεις που της κάναμε, για το ηλεκτρονικό περιοδικό "Είμαστε Γυναίκες".

 Ε.Π : Ποιοι είναι οι εμπνευστές σας και οι πηγές σας για τα βιβλία σας ;

Δ.Κ.: Η έμπνευση βρίσκεται παντού. Δεν νομίζω ότι περιορίζεται σε ανθρώπους μόνο. Υπάρχει σε ένα λουλούδι που θα ανταμώσεις στο δρόμο, σε ένα χαμόγελο που θα σου χαρίσει ένας περαστικός, σε οτιδήποτε μπορεί να σε θέτει σε συναισθηματική κίνηση. Θα μπορούσα να πω πως εμπνευστές μου είναι η αγάπη και ο έρωτας.

Ε.Π:  Πιστεύετε ότι η κρίση είναι αντιπροσωπευτική της κοινωνίας μας ή η κοινωνία μας είναι σε κρίση ;

Δ.Κ.: Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε συναισθηματική κρίση. Η κοινωνία έχει αρχίσει και γίνεται απόμακρη, ξεκομμένη από την ουσιαστική επαφή. Παρατηρώ μαθητές να βρίσκονται συνέχεια μπροστά από μία οθόνη. Είτε τηλεόρασης, είτε  υπολογιστή, είτε κινητού. Βρισκόμαστε και διανύουμε την εποχή του οθονοκεντρισμού, όπως την αποκαλώ και σε ένα μου ποίημα. Η οθόνη αποτελεί μία ασπίδα. Το να κουβαλάς μία οθόνη και να κρύβεσαι πίσω από αυτήν μου φέρνει την εικόνα των ιπποτών με τις πανοπλίες που γίνονται απρόσιτοι. Όχι όμως από επιλογή. Ξεκινά σαν τάση εποχής και καταλήγει σε παγίδα πολλές φορές. Η νέα γενιά ξεχνά να μιλάει και να επικοινωνεί, κρυμμένη πίσω από την οθόνη-πανοπλία της. Αυτή είναι η σημερινή κρίση που βλέπουμε.

Ε.Π.: Πως ξεκινήσατε να γράφετε ;

Δ.Κ.: Δεν το σχεδιάζω ποτέ. Απλά προκύπτει. Έχω συνέχεια μαζί μου ένα σημειωματάριο για να είμαι σίγουρη πως μια εικόνα, μια ιδέα, ένα συναίσθημα θα αποτυπωθεί εκείνη την ώρα στο χαρτί. Αργότερα το μετατρέπω ανάλογα με το τι θέλω να δώσω σαν τελικό αποτέλεσμα.

Ε.Π.: Είναι σημαντικό για εσάς να έχετε επαφή με το αναγνωστικό κοινό ή με ένα μεγάλο εκδοτικό οίκο ή ένα κριτικό ;

Δ.Κ.: Είναι σημαντικό να υπάρχει μία διαδραστική σχέση ανάμεσα στον δημιουργό και στον αποδέκτη της δημιουργίας. Στην ποιητική μου συλλογή η "Μοναξιά του κλινοβάτη" ένα από τα ποιήματα που άρεσε στο αναγνωστικό κοινό είναι το "Βάφω τις λέξεις". Είναι σημαντικό να ακούς γνώμες για να κρατήσεις ότι από αυτές θεωρείς χρήσιμο για την συγγραφική σου εξέλιξη.

 

Ε.Π.: Η Δέσποινα Κονταξή είναι πλέον γνωστή και στις 5 ηπείρους. Που οφείλεται όλη αυτή η επιτυχία; 'Έχετε κάποια μυστικά γι 'αυτήν την αποδοχή του κοινού πέραν των ελληνικών συνόρων ;

 

Δ.Κ.: Η επιτυχία αυτή δεν ήρθε από τη μία μέρα στην άλλη. Έχοντας μεγαλώσει στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής και φοιτώντας στο SAHETI, το μεγαλύτερο σχολείο του απόδημου ελληνισμού στο Γιοχάνεσμπουργκ, γνώριζα τι επιθυμούν να έχουν κοντά τους ως αναγνώστες ή θεατές οι απόδημοι Έλληνες. Αυτό φάνηκε και με την συμμετοχή μου στην Ορέστεια του Αισχύλου, η οποία ξεκινώντας την παγκόσμια περιοδεία της από τη Νέα Υόρκη, προτάθηκε για το βραβείο ΤΟΝΥ που είναι το ΟΣΚΑΡ του θεάτρου στην Αμερική.  Το μυστικό θα μπορούσε να είναι να αφουγκράζεσαι τις ανάγκες του κοινού και να τους προσφέρεις αυτό που επιθυμεί να διαβάσει, να ακούσει και να δει.

Ε.Π.:  Γιατί θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει το βιβλίο σας;

Δ.Κ.: Για να δω αν θα του προκαλέσει συναισθήματα. Αν θα τον κάνει να έρθει σε επαφή με κάποια ευαίσθητη πτυχή του εαυτού του, η οποία ενδεχομένως στην καθημερινότητα να μην έχει το χώρο και τον χρόνο για να εκδηλωθεί.

Ε.Π.: Υπάρχει κάποιο όνειρο ή επιθυμία που θα θέλατε να πραγματοποιηθεί;

Δ.Κ.: Μπορώ να πω ότι είμαι πάρα πολύ τυχερή όσον αφορά τα όνειρα και τις επιθυμίες μου μέχρι τώρα. Μία επιθυμία μου είναι να μπορέσω να επισκεφτώ αν όχι όλα τα περισσότερα μέρη στα οποία έχει φτάσει η ποίησή μου πριν από εμένα. Αυτό θα ήταν πολύ όμορφο.

 

Ε.Π.: Ο άνθρωπος θέλει και μπορεί ή μπορεί γιατί θέλει ; Ποια είναι η άποψη σας ;

Δ.Κ.: Πιστεύω ότι η επιθυμία προηγείται την κίνησης, οπότε για μένα ο άνθρωπος πρώτα θέλει, επιθυμεί κάτι και μετά θέτει σε λειτουργία τον κινητικό μηχανισμό για να το αποκτήσει. Αυτό ισχύει από τα πολύ απλά μέχρι τα πιο περίπλοκα ζητήματα.

Ε.Π : Θεωρείτε τον εαυτό σας ποιήτρια ή φυσικοθεραπεύτρια ; Γυναίκα καλλιτέχνης ή γυναίκα καριέρας;  Και ποια η άποψη σας για το σημερινό ρόλο των γυναικών;

Δ.Κ.: Νομίζω πως μπορείς να είσαι πολλά πράγματα μαζί και να τα καταφέρνεις εξίσου καλά σε όλα. Εξάλλου αν δεν ήμουν φυσικοθεραπεύτρια ενδεχομένως να μην μπορούσα να αποδώσω ποιητικά κάποιες καταστάσεις. Ισχύει επίσης και το αντίστροφο. Αν δεν ήμουν ποιήτρια ίσως να μην μπορούσα να θεραπεύσω με τον τρόπο που το κάνω επειδή η ποίηση σου θέτει καινούργιο υπόβαθρο στον τρόπο σκέψης θεραπευτικά. Στο εξωτερικό υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι η ποίηση έχει θεραπευτικές ιδιότητες, τις οποίες γνώριζαν οι πρόγονοι μας και τις εφάρμοζαν στα Ασκληπιεία. Εμπνευσμένη από αυτό ετοιμάζω μία δουλειά η οποία θα θέτει την ποίηση στο ρόλο της θεραπείας.

Ο ρόλος των γυναικών σήμερα είναι ακριβώς αυτός που θα ήθελε κάθε γυναικά για τον εαυτό της. Μπορούμε να είμαστε μητέρες αν αυτό επιθυμούμε, γυναίκες καριέρας ή και τα δύο. Θα προτιμούσα όμως ο διαχωρισμός να είναι κάπως έτσι...αυτές που λατρεύουν τους εαυτούς τους, αυτές που τον αγαπάνε, αυτές που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους κι αυτές που έχουν ξεκινήσει να συμφιλιώνονται με αυτόν. Αναφέρομαι πάντα στα εσωτερικά χαρακτηριστικά της κάθε γυναίκας, επειδή όταν είμαστε χαρούμενες απλά λάμπουμε.

                              

Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνέντευξη, αγαπητή Δέσποινα κι εύχομαι να γίνουν τα όνειρα σας πραγματικότητα και να συνεχίσετε να γράφετε ποίηση, για να μας αγγίζετε βαθιά στις καρδιές μας .

 http://www.eimastegynaikes.gr