Του Σταύρου Παπαθανάκη
Στο πρόσωπο του λόγιου και ποιητή,του τυφλού ποιητή της Ρωμιοσύνης,Ηλία Τανταλίδη,ο Στέφανος Καραθεοδωρής αισθάνθηκε την ανάγκη να ανταποδώσει την ευεργεσία που ο ίδιος δέχθηκε μέσα από τον καταπληκτικό εσωτερικό μηχανισμό αλληλεγγύης,υποστήριξης και προώθησης παιδιών και νέων με δυνατότητες,που οι οικογένειες δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν τις σπουδές τους κι έτσι έρχονταν οι οικονομικοί παράγοντες και οι προύχοντες να αναλάβουν τις σχετικές δαπάνες.
Χωρίς αυτόν τον μηχανισμό δεν θα υπήρχε ούτε ο Στέφανος Καραθεοδωρής ούτε ο Γεώργιος Βιζυηνός,δυο κορυφαίες μορφές της Θράκης του 19ου αιώνα.Ο Ηλίας Τανταλίδης,που γεννήθηκε στο Φανάρι Κωνσταντινούπολης το 1818 και πέθανε στη Χάλκη το 1876,πριν 140 χρόνια,ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και στη συνέχεια για μια τετραετία
παρακολούθησε φιλολογία,θεολογία,ιστορία,αρχαιολογία,μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Το 1846,πριν 170 χρόνια,διορίστηκε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Χάλκης.Εκεί και για τριάντα χρόνια δίδαξε ελληνικά και ρητορική.Μετά από απόφαση του Εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου το 1867 ήταν αυτός που εκφώνησε τον επικήδειο του Στεφάνου Καραθεοδωρή,που το 2012 επανακυκλοφόρησε ως βιβλίο με την πρωτοβουλία του Συλλόγου Βυσσιωτών Θεσσαλονίκης «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ».
){kind=link}