Ίσως να μη μπορούσα να διαλέξω χειρότερο τίτλο για μια υπόθεση, την οποία ερευνώ περίπου μια δεκαετία, υποστηρίζοντας την πραγματική της βάση, μακριά από διαστημικά καύσιμα και επώδυνες αστειότητες. Αλλά, ακόμη κι αν ήθελα να διαλέξω διαφορετικό τίτλο, δυστυχώς ο συγκεκριμένος αποκρυσταλλώνει την πραγματικότητα.
Η Τράπεζα της Ανατολής συγχωνεύτηκε δια εξαγοράς από την Εθνική Τράπεζα στο τέλος του 1932. Ήταν μια περίεργη συγχώνευση, στην οποία οι μέτοχοι της απορροφούμενης Τράπεζας Ανατολής αποξενώθηκαν από την ιδιότητα τους και δεν συνέχισαν στην απορροφούσα Εθνική Τράπεζα. Επειδή όμως η κρίση της δεκαετίας του ’30 ήταν σε πλήρη εξέλιξη και οι δύο τράπεζες ήταν εξουθενωμένες, συμφωνήθηκε πως θα ήταν καλύτερο να υπολογιστεί το τίμημα για την εξαγορά, μέσα από μια διαδικασία εκκαθάρισης, αφού θα ήταν άδικο να πληρωθούν οι μέτοχοι τη χρηματιστηρια κή αξία της εταιρείας τους.
Ωστόσο, οι μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης, από την ίδια την Εθνική Τράπεζα, σε μια πρωτοφανή περίπτωση παραπλάνησης των επενδυτών, με τη δημιουργία μιας χρηματιστηριακής “φούσκας”, το έτος 1934 ! Η Εθνική Τράπεζα, σύμφωνα με τα στοιχεία, συνέχισε τη διαπραγμάτευση των μετοχών της απορροφούμενης τράπεζας και παραβίασε από την αρχή τη σύμβαση συγχώνευσης που υπέγραψε.
Για αυτή τη συγκεκριμένη απάτη, που αποτελεί ένα μικρό κομμάτι του παζλ της υπόθεσης της Τράπεζας της Ανατολής, ζητήθηκε η άποψη τόσο της Εθνικής Τράπεζας, όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος. Δεν ζητήθηκε η άποψη των γνωστών «τρισεκατομμυριούχων», που κατακρεούργησαν την υπόθεση τηλεοπτικά και των οποίων οι αστοχίες και οι πολιτικές βλέψεις παραλίγο να τινάξουν το θέμα στον αέρα. Δεν πρόκειται όμως να επεκταθώ και να εξετάσω τις περίεργες θέσεις τους, γιατί δεν είναι σκοπός του άρθρου μου να αντιπαρατεθώ με ανθρώπους που δεν κατανοούν ότ ι η δεξιά πλευρά μιας μετοχής της Τράπεζας Ανατολής δεν είναι «εγγύηση» του Γαλλικού Δημοσίου, αλλά απλά η μετάφραση στα γαλλικά…
ΟΙ “ΑΚΥΡΩΜΕΝΕΣ” ΜΕΤΟΧΕΣ
Η Εθνική Τράπεζα μέχρι σήμερα υποστηρίζει ότι η συγχώνευση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια ενός ειδικού νόμου της εποχής, που διευκόλυνε τις ενώσεις εταιρειών (ν. 5261/1931). Με βάση τη νομοθεσία της εποχής η Εθνική Τράπεζα αποτέλεσε σε μία νύχτα τον “καθολικό διάδοχο” της Τράπεζας Ανατολής, δηλαδή υποκατέστησε στα πάντα την εξαγοραζόμενη τράπεζα, από τη στιγμή της δημοσίευσης σε ΦΕΚ της υπουργικής απόφασης που ενέκρινε τη συγχώνευση (31.12.1932). Με βάση τη σύμβαση που υπογράφηκε, οι μετοχές της Τράπεζας Ανατολής θα έπρεπε να είχαν ακυρωθεί ως χρηματιστηριακό προϊόν και να παρέμενε μόνο η υποχρέωση της Εθνικής Τράπεζας να αποπληρώσει το τίμημα εξαγοράς. Η τελική ακύρωση των τίτλων των μετοχών (του χαρτιού), με ταυτόχρονη ακύρωση των δικαιωμάτων των μετόχων, θα γινόταν κατά τη λήξη της εκκαθάρισης. ...
Η Τράπεζα της Ανατολής συγχωνεύτηκε δια εξαγοράς από την Εθνική Τράπεζα στο τέλος του 1932. Ήταν μια περίεργη συγχώνευση, στην οποία οι μέτοχοι της απορροφούμενης Τράπεζας Ανατολής αποξενώθηκαν από την ιδιότητα τους και δεν συνέχισαν στην απορροφούσα Εθνική Τράπεζα. Επειδή όμως η κρίση της δεκαετίας του ’30 ήταν σε πλήρη εξέλιξη και οι δύο τράπεζες ήταν εξουθενωμένες, συμφωνήθηκε πως θα ήταν καλύτερο να υπολογιστεί το τίμημα για την εξαγορά, μέσα από μια διαδικασία εκκαθάρισης, αφού θα ήταν άδικο να πληρωθούν οι μέτοχοι τη χρηματιστηρια κή αξία της εταιρείας τους.
Ωστόσο, οι μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης, από την ίδια την Εθνική Τράπεζα, σε μια πρωτοφανή περίπτωση παραπλάνησης των επενδυτών, με τη δημιουργία μιας χρηματιστηριακής “φούσκας”, το έτος 1934 ! Η Εθνική Τράπεζα, σύμφωνα με τα στοιχεία, συνέχισε τη διαπραγμάτευση των μετοχών της απορροφούμενης τράπεζας και παραβίασε από την αρχή τη σύμβαση συγχώνευσης που υπέγραψε.
Για αυτή τη συγκεκριμένη απάτη, που αποτελεί ένα μικρό κομμάτι του παζλ της υπόθεσης της Τράπεζας της Ανατολής, ζητήθηκε η άποψη τόσο της Εθνικής Τράπεζας, όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος. Δεν ζητήθηκε η άποψη των γνωστών «τρισεκατομμυριούχων», που κατακρεούργησαν την υπόθεση τηλεοπτικά και των οποίων οι αστοχίες και οι πολιτικές βλέψεις παραλίγο να τινάξουν το θέμα στον αέρα. Δεν πρόκειται όμως να επεκταθώ και να εξετάσω τις περίεργες θέσεις τους, γιατί δεν είναι σκοπός του άρθρου μου να αντιπαρατεθώ με ανθρώπους που δεν κατανοούν ότ ι η δεξιά πλευρά μιας μετοχής της Τράπεζας Ανατολής δεν είναι «εγγύηση» του Γαλλικού Δημοσίου, αλλά απλά η μετάφραση στα γαλλικά…
ΟΙ “ΑΚΥΡΩΜΕΝΕΣ” ΜΕΤΟΧΕΣ
Η Εθνική Τράπεζα μέχρι σήμερα υποστηρίζει ότι η συγχώνευση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια ενός ειδικού νόμου της εποχής, που διευκόλυνε τις ενώσεις εταιρειών (ν. 5261/1931). Με βάση τη νομοθεσία της εποχής η Εθνική Τράπεζα αποτέλεσε σε μία νύχτα τον “καθολικό διάδοχο” της Τράπεζας Ανατολής, δηλαδή υποκατέστησε στα πάντα την εξαγοραζόμενη τράπεζα, από τη στιγμή της δημοσίευσης σε ΦΕΚ της υπουργικής απόφασης που ενέκρινε τη συγχώνευση (31.12.1932). Με βάση τη σύμβαση που υπογράφηκε, οι μετοχές της Τράπεζας Ανατολής θα έπρεπε να είχαν ακυρωθεί ως χρηματιστηριακό προϊόν και να παρέμενε μόνο η υποχρέωση της Εθνικής Τράπεζας να αποπληρώσει το τίμημα εξαγοράς. Η τελική ακύρωση των τίτλων των μετοχών (του χαρτιού), με ταυτόχρονη ακύρωση των δικαιωμάτων των μετόχων, θα γινόταν κατά τη λήξη της εκκαθάρισης. ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: http://banquedorient.org/web/?
0 Σχόλια
Αποφύγετε τις ύβρεις για να μην αναγκαζόμαστε να διαγράφουμε.Είμαστε υπέρ της ελεύθερης έκφρασης και του διαλόγου