Άρθρο 16 - κατάργηση στην πράξη

Γράφει ο Tασιόπουλος Σταύρος

Το 2006 με το τότε φοιτητικό κίνημα στην πρώτη γραμμή, την περίοδο της ''μεγάλης'' ανασυγκρότησης του κράτους από την κυβέρνηση της ΝΔ, ήρθε στην επιφάνεια το θέμα με το άρθρο 16 του Συντάγματος και την δωρεάν πρόσβαση στο “δημόσιο” πανεπιστήμιο.  Τότε και μέχρι και σήμερα έντονος ο διάλογος στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πολλές οι εντάσεις και τα αντικρουόμενα συμφέροντα.                   

                              

                          Nαι ή όχι στην αναθεώρηση, ναι ή όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όμως μάλλον έχει ξεχαστεί από το δημόσιο διάλογο και από τους θεσμικούς φορείς το θέμα, ότι ο πυρήνας του δικαιώματος που αποκρυσταλλώνει το άρθρο 16, έχει στην πράξη καταργηθεί.
                   

                                          
                                             Η δωρεάν παιδεία για όλους τους Έλληνες, ως δικαίωμα, που οδηγεί σε υπεύθυνους και ελεύθερους πολίτες έχει πλέον εκμηδενιστεί και ως ζητούμενο και πολύ περισσότερο ως πρακτική.

Ο χρόνιος συνδυασμός ελευθεριότητας στην συνδικαλιστική δράση, η αποδεδειγμένη διαφθορά των διοικήσεων των ΑΕΙ, τα οριζόντια μέτρα χωρίς πρόβλεψη των αρχών της ισότητας και της αναλογικότητας πχ. οι νόμοι για τις μεταγραφές στέλνοντας στην άλλη άκρη της χώρας τον φοιτητή προς εξυπηρέτηση της τοπικής οικονομίας του εντόπιου ιδρύματος , τα δωρεάν για όλους βιβλία, σίτιση και στέγαση, όπου ο φοιτητής με οικογενειακό εισόδημα 60000 ευρώ, εξισώνεται με τον άπορο των 10000 ευρώ.   Όλα αυτά με την απόδοση της γνώσης σε δόσεις,( πτυχία, συνέδρια, μεταπτυχιακά, πρακτικές, ημερίδες, εργασίες) με μόνο αναγκαίο σκοπό την εύρεση εργασίας και κοινωνικού status, έχουν οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου :

Το υπουργείο παιδείας και η ηγεσία του όλα αυτά τα έτη, βασίζεται στην οικονομική εξάρτηση των ΑΕΙ κάνοντας το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο, κουρελόπανο

Είναι πλέον ελάχιστη η  διάθεση δημιουργίας ελεύθερων και υπεύθυνων πολιτών -  μόνον η αισθητική των ΑΕΙ αποδεικνύει το τι γίνεται

Σχεδόν καμία ουσιαστική μέριμνα για Δωρεάν Παιδεία, αλλά στόχευση για ακριβές δόσεις εκπαίδευσης,

Η προώθηση βιβλίων συγκεκριμένων καθηγητών, η εξίσωση όλων ώστε φοιτητής με Μercedes-Cabrio να δικαιούται εστία, η διόρθωση των γραπτών με ανεμιστήρα και κανένας έλεγχος των διορθωτών

Έχει δημιουργήσει μια ομερτά στον πανεπιστημιακό χώρο με πολλούς εκφραστές ανεξαρτήτως ιδεολογικών και κομματικών τοποθετήσεων.

Σκοπός αυτού του κειμένου είναι αν μπορεί να συνεισφέρει ώστε: οι γονείς να εμπεδώσουν πλήρως την έννοια 'το παιδί σπουδάζει' και το πού πηγαίνουν τα λεφτά τους και οι φοιτητές να 'εναντιωθούν' σε αυτό το καθημερινό χάλι-πέρα από τυποποιημένες καταλήψεις, ώστε μαζί να διεκδικήσουν ένα πραγματικό δημόσιο πανεπιστήμιο που θα είναι κατά εφαρμογή του Συντάγματος και ενάντια στην μέχρι σήμερα, δύσκολα αναστρεφόμενη κατάσταση.                               

                              

      

Tασιόπουλος Σταύρος, μεταπτ. Φοιτ. Δημοσίου Δικαίου & Πολ. Επιστήμης

δημοσιεύτηκε στο "Παρόν της Κυριακής"