Κάτι μου θυμίζει...

«Αλλά η γνήσια δημοκρατία δεν είναι μια κατάσταση «ελευθερίας» που μπορούμε να τη δώσουμε, να την χορηγήσουμε η να την εγγυηθούμε σε μια ομάδα ανθρώπων με μια εκλεγμένη η απολυταρχική κυβέρνηση. Η γνήσια δημοκρατία είναι μια δύσκολη και μακριά διαδικασία στην οποία ο λαός, κοινωνικά και νομικά προστατευμένος έχει (δηλαδή δεν «παίρνει») κάθε πιθανότητα να εκπαιδευτεί στον θαυμασμό της ζωτικής ατομικής και κοινωνικής ζωής και να προχωρήσει σε ακόμα καλύτερες μορφές ζωής. Με λίγα λόγια, η γνήσια δημοκρατία δεν είναι μια τελειωμένη ανάπτυξη που σαν κάποιος γέρος απολαμβάνει το ένδοξο πολεμικό του παρελθόν. Είναι μάλλον μια διαδικασία ακατάπαυστης πάλης με τα προβλήματα της αδιάσπαστης εξελίξεως καινούριων ιδεών,
καινούριων αποκαλύψεων και καινούριων μορφών ζωής. Η ανάπτυξη θα είναι συνεχής και δεν θα μπορεί να διακοπεί παρά μόνο όταν το απαρχαιωμένο και το γηραλέο, που εκπλήρωσε το ρόλο του σε ένα προηγούμενο στάδιο δημοκρατικής αναπτύξεως, θα είναι αρκετά συνετό για να αφήσει χώρο για τους νέους και το καινούριο και δεν θα τους πνίγει κάνοντας έκκληση στην αξιοπρέπεια η την επίσημη εξουσία»




Βίλχελμ Ράϊχ 1940 από την «εισαγωγική» Γενική ανασκόπηση στο βιβλίο «η λειτουργία του οργασμού»

Μετάφραση: Ελ. Ταμβάκη

Εκδόσεις «δίδυμοι» Αθήνα 1979                                         RAMNOUSIA